Hinienn, loenel pe struzhel, parzhioù pe organoù ouzh he ober, dezhi ur beved piaouel.
E Frañs, rizh ensavadur o verañ ar goudor ouzh ar riskloù kedvuhezel pennañ evit al labourerion, dasparzhet ar re-mañ e lies hanren : a) tri hanren hollek : h. ar c'hopridi (Kedskor), an h. gounezel, h. al labourerion dizalc'h, b) hanrenoù dibarek damstaget ouzh ar C'hedskor (EDF, GDF, h.a.) ; c) hanrenoù arbennik emren (milourion, SNCF, RATP) ; hanrenoù diseurt (mezeion embregour, eilerion vezegel kenouestlet, h.a.) ; lies kef kretadurezh a ziforc'her : ar re a zo en o c'hefridi sammañ ar c'hleñvedoù, ar vammelezh, an divarregezh diouzh un tu, henadezh hag intañvelezh diouzh an tu all ; ar c'hefioù a bled gant an darvoudoù labour hag ar c'hleñvedoù micherel ; erfin Kef ar goproù tiegezh o talañ ar gouzeuladoù familhel.
termes qualifiant deux types de réaction ou d’adaptation, le premier consistant en une modification de l’organisme seul, le second en une modification du milieu environnant, termenoù o toareañ daou rizh erwezhiañ pe azasaat, an eil o c’hoarvezout eus daskemmadur ar bevedeg hepken, egile eus daskemmadur an endro (sl. AUTOPLASTIQUE — ALLOPLASTIQUE) ; il est difficile de mettre en évidence l’opération consistant en une telle “projection” de l’organisme dans le psychisme, diaes eo lakaat a-wel ar wezhiadenn ma c’hoarvezfe drezi hevelep “bannidigezh” eus ar bevedeg er bred (sl. MOI) ; il est évident qu’un organisme fonctionnant selon ce principe ne pourrait vivre, anat eo ne oufe ket ur bevedeg o vont en-dro hervez ar bennaenn-se bevañ (sl. PRINCIPE D’INERTIE) ; s’agit-il du système constitué par l’ensemble appareil psychique — organisme, ou encore du système organisme — milieu, pe ar reizhiad a zo anezhi an hollad benvegad bred + bevedeg, pe c’hoazh ar reizhiad bevedeg + kelc’hiadur (sl. PRINCIPE DE CONSTANCE).